Achtergrond

In de archieven van Beeld en Geluid te Hilversum, die van EYE te Amsterdam en het Nationaal Archief in Den Haag is de beeldgeschiedenis van de afgelopen 110 jaar opgeslagen. De educatieve, culturele en economische waarde van dit materiaal is ongekend.

Twee obstakels staan het verzilveren van die rijkdom in de weg. Eerste hindernis is het ernstige verval waaraan het materiaal onderhevig is. Grote delen van het audiovisuele erfgoed dreigen in de komende jaren te vergaan. De fysieke dragers van analoog audiovisueel materiaal hebben slechts een beperkte levensduur. In het Deltaplan voor het Filmbehoud staat:

"De Raad voor Cultuur maakt zich grote zorgen om het permanente proces van verlies dat gaande is. Alleen een grootscheepse reddingsoperatie kan nu nog voorkomen dat een groot deel van het audiovisueel geheugen ten gevolge van een onomkeerbaar proces van fysiek verval definitief verloren gaat. Amnesie dreigt."

Het tweede obstakel is dat de collecties niet digitaal beschikbaar zijn. In een samenleving waarin media een steeds belangrijkere rol speelt, is de digitale beschikbaarheid van audiovisuele bronnen essentieel. De vraag van scholen, kunstvakopleidingen, journalisten, universiteiten en mediaprofessionals is de afgelopen jaren sterk gegroeid. Onder leerlingen, studenten en docenten is behoefte aan audiovisueel materiaal dat in het curriculum kan worden geïntegreerd. Het project biedt dan ook uitstekende kansen om nieuw lesmateriaal te ontwikkelen.

Audiovisueel materiaal dat al jaren op de planken ligt te verstoffen, zal door Beelden voor de Toekomst een nieuw leven krijgen en voor toekomstige generaties worden bewaard en beschikbaar gemaakt.